dinsdag 23 september 2008

dinsdag 23 september

Vrijdag heeft mama's behandelende oncoloog zelf de ascetispunctie uitgevoerd. Zonder echo en meteen raak. Dit is misschien niet de meest eerbiedige manier om deze ingreep te benoemen, maar het wijst wel op kennis. Drie en een halve liter vocht is in minder dan één uur gedraineerd. Je zag mama's buik gewoonweg slinken.

De punctie bracht verlichting, maar ook pijn. Pijn in de onderbuik en spierpijn, wat op zich niet zo verwonderlijk is. De buikpijn is nu een stuk minder, maar is, zoals mama het zegt: "je voelt voortdurend dat je een buik hebt."

Las gisteren in "The Economist" een artikel met als titel "Cancer and stem cells. The connection that could lead to a cure." Het artikel laat een positieve noot horen, maar geeft op dit moment nog geen enkele hoop aan mensen die nu zwaar ziek zijn. En waarschijnlijk is een doorbraak ook nog niet voor binnen afzienbare tijd. Heb al wel vaker artikels gelezen die positief nieuws brengen over eventuele doorbraken in het kankeronderzoek...

"... The military metaphor is not confined to newspapers. It is 37 years since Richard Nixon, then America's president, declared war on the disease. During that time, the prognosis for cancer patients has got a lot better. Scientists have refined old therapies and found new ones. Moreover, governments have waged a relentless public-health campaign against the biggest cause of cancer - the smoking of tobacco. The war, however, has never looked close to being won. Scan the horizon and there is no sign of a cure....

Like infections, cancers have prominent features in common, yet they are bafflingly different in their details. But, borrowing an idea from another part of biology, oncologists are coming to believe that most - possibly all - cancers involve stem cells, or something very like them. They are, in other words, caused and sustained by a small number of cells whose daughters grow into the tissue of a tumour rather as the daughters of healthy stem cells grow into the normal tissues that make up a body.

Patience, s'il vous plaît

This opens new ways of thinking about and treating the cancers. If its stem cells are eradicated, the rest of a tumour may die off. And if the secondary tumours - the truly feared killers in many forms of cancer - are the result of stem cells escaping from a primary tumour, as looks likely, then this knowledge may make them yield more easily to treatment.
This discovery is not a cure. But it does point the way towards one - or, at the least, towards better therapies." ...
(The economist, september 13th-19th 2008)

Ondertussen blijft mama de behandeling met chemo krijgen die haar, tijdelijk toch, op de been houdt. Voor haar en voor vele anderen, komen aangekondigde nieuwe therapieën sowieso te laat.


1 reacties:

Anonymous Anoniem zei...

Hoi Pat,
Heb net weer even bijgelezen over je moeder, uit het verhaal kan ik opmaken dat het net zo'n sterke vrouw is als mijn vader ze vechten voor hun leven wat zo oneerlijk is. Bij mijn vader is 12 liter vocht afgetapt daana een blijvende drain. Heel veelsterket voor jullie allemaal ik blijf jullie volgen Anne-Marie

23 september 2008 om 09:36  

Een reactie plaatsen

Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]

Links naar dit bericht:

Een link maken

<< Homepage